من اين کارت رو به عنوان کارت سال نو آماده کردم. شايد با ديدن طرح و شعر داخلش کمي تعجب کنيد، به همين خاطر صلاح ديدم که کمي در موردش توضيح بدم:
به دليل اينکه من معتقدم يک سال ميگذره و همه کهنه تر ميشيم و در واقع هيچ چيز نو نميشه؛ و اينکه پس از گذشت يک سال چه بخواهيم، چه نخواهيم همه افراد يک سال به مرگ نزديکتر ميشن. (که براي من خيلي خوشاينده و خيلي دوست دارم اين روند براي شخص خودم سريع تر باشه)...
پس طبق اين عقيده م هيچوقت به کسي نميگم: «سال نو مبارک!!!»...
البته سوءتفاهم نشه. به اينکه نوروز و جشن نوروزي يک سنت زيباي باستانيه هيچ شکي نيست و من قصد توهين يا زير سوال بردن اين آئين پسنديده رو ندارم؛ فقط نظر شخصي خودم و علت شعر داخل طرحم رو شرح دادم...
به همين جهت براي کارت پستال نوروز 89، اين شعر زيبا (از شهيار قنبري) رو براي طراحي انتخاب کردم...
سال 88 براي من سالي سخت و تلخ بود و قطعا سال 89 به مراتب سالي خيلي تلختر از سال 88 خواهد بود! (يعني براي خودم)...

بـگـذريـم...

براي همه شما عزيزان سال و خوب و خوشي رو آرزو دارم و اميدوارم با موفقيتهاي پي در پي و اميد، مسير پر فراز و نشيب زندگي رو با کسب تجارب و فضايل اخلاقي پسنديده پشت سر بگذاريد و از زندگي و عمرتون نهايت لذت رو ببريد.
.
.
.
ايام به کام و نوروزتان پيروز. (داريوش)